Het meten van de dichtheid van een monster is een belangrijke kwaliteitsparameter van zowel grondstoffen als eindproducten. Verschillende technieken maken het mogelijk om de dichtheid van vaste, viskeuze en vloeibare materialen nauwkeurig te bepalen, zoals metalen, kunststoffen, chemicaliën, smeermiddelen en voedingsmiddelen.
Dichtheid voor kwaliteitscontrole
Een variatie in een grondstof, die blijkt uit een verandering in de dichtheid, kan nadelige gevolgen hebben voor de werking of de kwaliteit van het eindproduct. Dichtheidsmeting van grondstoffen kan worden gebruikt om de zuiverheid van het materiaal te bevestigen. Als een stof is versneden met een goedkoper alternatief, zal de gemeten dichtheid van het composietmateriaal anders zijn dan de zuivere stof.
Dichtheid kan ook worden gebruikt om homogeniteit te garanderen. Als een gefabriceerd onderdeel niet homogeen is, kunnen belangrijke prestatiekenmerken zoals sterkte en scheurbestendigheid worden beïnvloed. Een interne luchtbel kan er bijvoorbeeld uiteindelijk voor zorgen dat een onderdeel defect raakt wanneer het onder spanning wordt geplaatst. Willekeurige bemonstering van onderdelen is een eenvoudige en kosteneffectieve manier om de voortdurende kwaliteit te controleren.
Waarom nauwkeurig wegen cruciaal is
Gebruikelijke gravimetrische laboratoriumprocedures voor het bepalen van de dichtheid zijn de drijftechniek, het verplaatsingsprincipe en de pyknometermethode.
De meest gebruikte methode is de drijftechniek die gebruik maakt van het principe van Archimedes: een lichaam ondergedompeld in vloeistof geeft een schijnbaar gewichtsverlies aan dat gelijk is aan het gewicht van de vloeistof die het verplaatst. Dit oude principe, van rond 200 voor Christus, is precies wat tegenwoordig wordt gebruikt om de dichtheid gravimetrisch te bepalen. Nauwkeurige dichtheidsmeting is daarom sterk afhankelijk van nauwkeurige gewichtswaarden. Bloed bevat bijvoorbeeld natuurlijke buffers om een stabiele pH tussen 7,35 en 7,45 te behouden, zodat onze enzymen correct werken. Aangezien de enzymactiviteit varieert met de pH, is het handhaven van een constante pH essentieel in biochemische tests om ervoor te zorgen dat het juiste activiteitsniveau wordt waargenomen. In commerciële toepassingen zijn buffers te vinden in shampoos om huidirritatie te voorkomen, in babylotions om de groei van bacteriën te remmen en in contactlensvloeistoffen om ervoor te zorgen dat de pH-waarde van de vloeistof compatibel blijft met die van het oog.
Het voorbereiden van buffers bestaat uit verschillende stappen: het wegen van de componenten, het oplossen van de componenten, het aanpassen van de pH en het aanvullen tot het uiteindelijke volume. Aangezien de verhouding van het zuur tot de base in een buffer direct verband houdt met de uiteindelijke pH, is het van essentieel belang om de componenten met een hoge mate van nauwkeurigheid te wegen. Het is dus belangrijk dat de gebruikte apparatuur (balans, pipetten en pH-meter) goed gekalibreerd is en voldoende nauwkeurig is.